Werk



Ik ben werkzaam als ambulant begeleider bij Bartiméus. Bartiméus biedt onderwijs, zorg en dienstverlening aan mensen die slechtziend of blind zijn. Dit werk doe ik inmiddels al 35 jaar en nog steeds met plezier. Mijn werkzaamheden bestaan uit de volgende onderdelen: Hulpvraagverduidelijking Consultatie en advies Training praktische zelfredzaamheid dagelijks leven Mobiliteitstraining zowel binnen-en buitenshuis Training communicatiemogelijkheden Onderzoek voor professioneel advies In het jaar 2003 heb ik met Hetty van Vuuren en Jan IJzerman een film met een programma over mobiliteit en zelfstandigheid van mensen die slechtziend of blind zijn gemaakt Deze film is bestemd voor professionals en andere betrokkenen bij mensen die slechtziend of blind zijn, ouderen en anderen die te maken krijgen met een visuele achteruitgang. Als je slechtziend of blind bent zijn er verschillende mogelijkheden om je mobiliteit en zelfstandigheid te behouden of uit te breiden. In deze film vertellen acht slechtziende of blinde volwassenen over hun mobiliteit en zelfstandigheid. Ze vertellen over hun ervaringen met: de herkenningsstok, de steunstok, de rollator, de scootmobiel, de taststok, de geleidehond, reizen met openbaar vervoer en de tandem. Elk onderdeel duurt ongeveer vijf minuten. Ook geven trainers toelichting en praten over de ervaringen in hun werk. Speelduur: 42 minuten Verkrijgbaar op DVD en video. bent u geïntersseerd in deze film dan kunt u hem via deze link bestellen: http://www.bartimeus.nl/publicaties_shop_product/1503 Om een indruk te geven hoe een cliënt de instructie betreffende mobiliteit ervaart volgt hier een artikel uit het Utrechts Nieuwsblad van 25 juni 2005 *Mobiliteitstraining met 'Dogsimulator' - De eerste keer denk je: 'Ik loop voor gek'...* Hij verstapt zich geregeld. Zet dingen te hard neer. "Dat anders doen, valt niet te leren," zegt hij. Troep in huis wordt meteen opgeruimd, waardoor dat deel van zijn leefwereld zo duidelijk mogelijk blijft. Thuis heeft alles een vaste plek, zodat spullen blindelings zijn terug te vinden. Letterlijk. Choreoïdale dystrofie. Sjieke woorden voor een afschuwelijke oogaandoening. Het afsterven van het netvlies, door onvoldoende doorbloeding. Cees Zuidam (60) uit Woerden weet uit eigen ervaring wat dat voor een mens betekent. In de loop der jaren is zijn zicht steeds verder achteruitgegaan, blindheid is hoe dan ook zijn voorland. Links is hij al nagenoeg blind, rechts heeft hij nog tien procent zicht: "Ik zie vaag, met een waas eroverheen." Met hulp van een zelfstandigheidstrainer van Bartiméus probeert Zuidam een zo zelfstandig mogelijk bestaan te houden. En met ozontherapie schuift hij het voorgoed verdwijnen van het zicht zo lang mogelijk voor zich uit: "De doorbloeding in de kleinste haarvaatjes wordt erdoor geactiveerd. Het houdt het bloed zuiver en dun en dat vertraagt het blind worden." De aandoening is genetisch bepaald. Slaat toe in de mannelijke lijn. Vrouwen zijn alleen drager, maar kunnen wel overdragen op hun kinderen. Op 17-jarige leeftijd werd hem duidelijk dat hij de kwaal daadwerkelijk had. "Tot mijn veertigste heb ik auto gereden. Toen ben ik gestopt, uit verantwoordelijkheid voor de samenleving. Ik zag wel, maar wilde niet het risico lopen dat ik iets niet zou zien." Stoppen Tot vorig jaar september heeft hij gewerkt. Maar na het 75-jarig bestaan van het bedrijf dat hij in 1977 overnam van zijn vader en een oom - Drukkerij Zuidam en Zonen in Woerden - moest hij echt stoppen: "Werken werd steeds lastiger. Ik moest alles voorgelezen krijgen. En ook het non-verbale contact kon ik niet meer waarnemen." Hij is nog wel eigenaar van het bedrijf, maar er is een interim-manager, in afwachting van een nieuwe algemeen directeur. Zijn vrouw had niet lang voor dit afscheid de vraag opgeroepen, of hij zich niet eens zou oriënteren op een blindengeleidehond. Dat was het begin van een enorme ontwikkeling, van grote beslissingen, bij hem. Maart 2004 deed hij een intake bij het Koninklijk Nederlands Geleidehonden Fonds (KNGF). Kreeg het advies een mobiliteitstraining te doen via Bartiméus met een 'dogsimulator': een rollatorachtig karretje voorzien van net zo'n beugel met handvat als de geleidehond op zijn rug heeft, waarmee het lopen met een hond wordt nagebootst. "De eerste keer denk je: ik loop voor gek. Maar dat is een kwestie van een knop omzetten, want als je het hebt gedaan, heb je er groot voordeel van als je eenmaal met jouw hond gaat trainen." Dat laatste begon maart dit jaar. Zelfstandigheidstrainer Piet Britsemmer van Bartiméus nam behalve de simulator een stapeltje ideeën voor andere cursussen mee naar Zuidam. Die leerde tienvingerig typen. Nu krijgt hij computerles, om gebruik te leren maken van een programma dat geschreven woord omzet in spraak. Zo kan hij post lezen, vakliteratuur. Berichten uit kranten en tijdschriften kan hij oproepen en laten voorlezen. Gesproken boeken luistert hij af met een recorder. Ook begint hij nu aan instructies in de keuken: de magnetron bedienen, een ei bakken. Het jaar wachttijd voor de geleidehond vond hij moeilijk, maar had ook zijn nut: "Je leert omgaan met het feit dat je de hond krijgt. Zoiets moet je verwerken. Het is weer een stap in je leven. Net als wanneer je voor de eerste keer met een stok gaat lopen, hulp gaat vragen aan Bartiméus. Het zijn allemaal momenten in je leven waarop je beseft dat je visuele handicap verergert." Trainer Britsemmer komt wekelijks. Geregeld onderdeel van het programma is het aantal met de hond te lopen routes door Woerden uitbreiden. En schaven aan het lopen met de hond. Voor het vormen van een echte eenheid staat een jaar, zegt Zuidam. "Dat ik dankzij de hond - Björn heet hij, een labrador, een echte makker - zelfstandig de straat op kan, geeft een groot gevoel van mobiliteit en eigenwaarde. Ik hoef niet altijd maar weer aan mijn vrouw te vragen: doe je dit of dat even? Het gaat om onafhankelijkheid." Wilt u meer weten over Bartiméus klik dan op deze link: http://www.bartimeus.nl/